تاريخ : چهارشنبه بیست و سوم آذر 1390 | 22:43 | نویسنده : مهد یا ن
جمعه ها طبع من احسا س تغزّ ل دارد

 

نا خود آگاه به سمت تو تمایل دارد

هیچ سنگی نشود سنگ صبورت تنها

 

تکیه بر کعبه  بزن  کعبه  تحمّل دارد



تاريخ : چهارشنبه شانزدهم آذر 1390 | 10:40 | نویسنده : مهد یا ن

 

د ر دل شب مي رود ا فتا ن و خيز ا ن سا ربا ن                        

        د ر پي گمگشته اي در آن بيا با ن سا ربان

هر طرف را بنگر د با چشمها ي فتنه جو                                                            

               د ر تكا پو بين گلزار شهيدا ن سا ر با ن

 د ر دل تا ريك او افكا ر شيطا ني بجو ش                                             

                 مي فشا رد در كف خو د تيغ برّا ن ساربا ن

 زير تير و نيزه ها افتا د ه خو رشيد ي به خا ك                                      

                         ديد آ نجا پيكر ي را تير با را ن ســا ربا ن

زير نور ما ه ديد ا فتا ده گلها يي به خاك                                                         

               اصغر ششما هه با لبها ي عطشا ن ساربان

نا گها ن بر قي در خشيد از نگين خا تمي                                                  

      خا تمي خو نين به انگشت سليما ن سا ربا ن

 خو است تا انگشتر از انگشت شه آ رد برو ن                                        

    ليك از آ ن طر في نبست و ما ند حيرا ن ساربان

 نا گه از كين و غضب انگشت و انگشتر بر يد                                             

         يك شب تا ريك و انگشتر به دا ما ن سا ربا ن

 ما ند ه بر روي زمين انگشت خو ن آ لود شه

در دل شب مي رو د خو شحا ل و خندا ن سا ربا ن



تاريخ : سه شنبه پانزدهم آذر 1390 | 14:18 | نویسنده : مهد یا ن
چنار پیر خون می گرید

 

 

 

درخت چنار خون‌بار روستای زرآباد الموت همچنان پذیرای گردشگران خارجی و عزاداران حضرت سیدالشهدا (ع) در روز عاشوراست.به گزارش ایسنا، درخت چنار كهن‌سالی در حیاط امامزاده علی‌اصغر در روستای زرآباد الموت در استان قزوین وجود دارد كه به درخت چنار خون‌بار مشهور است. خون‌بار بودن این درخت، قدمت دیرینه‌ای دارد و حتا در زمان شاه‌سلطان حسین صفوی نیز روایت‌هایی از آن مطرح شده است.

در این‌باره، اسدالله بیرانوند ـ مدیركل میراث فرهنگی و گردشگری استان قزوین ـ در گفت‌و‌گو با خبرنگار ایسنا بیان كرد:‌ در نزدیكی سحرگاه روز عاشورا، صمغی قرمز رنگ شبیه خون از این درخت خارج می‌شود كه آزمایش‌هایی هم روی آن انجام شده است. البته هیچ‌كدام از آزمایش‌ها با وجود مشاهده‌ی تركیبات مشابه خون در این صمغ‌، این مسأله را تأیید نكرده‌اند كه این مایع، به خون انسان مربوط می‌شود.او با اشاره به قدمت بیش از ۶۰۰ سال دو درخت چناری كه درهم تنیده شده‌اند،‌ افزود:‌ هر سال در روزهای عزاداری ماه محرم، بیش از ۱۰هزار نفر در این محل حضور می‌یابند و امكانات لازم و مهمانسرا نیز برای آن‌ها فراهم می‌شود.

همچنین فاطمه آسیابان‌ها ـ مدیر روابط عمومی این اداره‌ی كل ـ كه دو سال شاهد این ماجرا بوده است، با اشاره به این‌كه مردم معتقدند، اتفاق‌هایی در روز عاشورا برای این درخت رخ می‌دهد، گفت: پس از پایان مراسم عزاداری و سینه‌زنی در روز تاسوعا، جمعیت حاضر در امامزاده، سحرگاه روز عاشورا دور درخت جمع می‌شوند و به خواندن مرثیه و عزاداری می‌پردازند. در این زمان، صمغ قرمز رنگی از برخی شاخه‌های این درخت چنار به آرامی شروع به تراوش می‌كند. این اتفاق تا ظهر روز عاشورا ادامه دارد و پس از آن، این شاخه‌ها خشك می‌شوند.

او بیان كرد: نكته‌ی جالب این است كه این مایع فقط روز عاشورا از درخت خارج می‌شود، یعنی با توجه به متفاوت بودن سال‌های هجری شمسی و هجری قمری، این اتفاق درست در روز دهم ماه محرم رخ می‌دهد.
وی افزود: وجود این درخت كه به یكی از جاذبه‌های گردشگری و مذهبی استان قزوین تبدیل شده است، هر سال در ماه محرم گردشگران زیادی را از كشورهای مسلمان مانند عراق و سوریه و حتا برخی از كشورهای اروپایی به این محل می‌كشاند.

 



تاريخ : سه شنبه پانزدهم آذر 1390 | 13:35 | نویسنده : مهد یا ن

با اشک هاش دفتر خود را نمور کرد
در خود تمام مرثیه ها را مرور کرد

ذهنش ز روضه های مجسم عبور کرد
شاعر بساط سینه زدن را که جور کرد

احساس کرد از همه عالم جدا شده است
در بیت هاش مجلس ماتم به پا شده است

در اوج روضه خوب دلش را که غم گرفت
وقتی که میز و دفتر و خودکار دم گرفت

وقتش رسیده بود به دستش قلم گرفت
مثل همیشه رخصتی از محتشم گرفت

باز این چه شورش است که در جان واژه ها ست
شاعر شکست خورده طوفان واژه هاست

بی اختیار شد قلمش را رها گذاشت
دستی زغیب قافیه را کربلا گذاشت

یک بیت بعد ، واژه ی لب تشنه را گذاشت
تن را جدا گذاشت و سر را جدا گذاشت

حس کرد پا به پاش جهان گریه می کند
دارد غروب فرشچیان گریه می کند

با این زبان چگونه بگویم چه ها کشید
بر روی خاک و خون بدنی را رها کشید

او را چنان فنای خدا بی ریا کشید
حتی براش جای کفن بوریا کشید

در خون کشید قافیه ها را ، حروف را
از بس که گریه کرد تمام لهوف را

اما در اوج روضه کم آورد و رنگ باخت
بالا گرفت کار و سپس آسمان گداخت

این بند را جدای همه روی نیزه ساخت
"خورشید سر بریده غروبی نمی شناخت

بر اوج نیزه گرم طلوعی دوباره بود"
اوکهکشان روشن هفده ستاره بود

خون جای واژه بر لبش آورد و بعد از آن ...
پیشانی اش پر از عرق سرد و بعد از آن ...

خود را میان معرکه حس کرد و بعد از آن ...
شاعر برید و تاب نیاورد و بعد از آن ...

در خلسه ای عمیق خودش بود و هیچ‌کس
شاعر کنار دفترش افتاد از نفس...

محرم



تاريخ : دوشنبه چهاردهم آذر 1390 | 11:51 | نویسنده : مهد یا ن

 

عطش بود و بیابان بود و نیزه               سر زلف پریشان بود و نیزه

عطش در کربلا بیداد می کرد              هجوم اشک و طوفان بود و نیزه

فضا آ  کنده از ابر ستم بود                      نبرد کفر و ایمان بود و نیزه

زمان گویی سر رفتن ندارد                        هراسی در دل و جان بود و نیزه

زمان آبستن  داغی   جگر سوز                     سبو عیت  فراوان بود و نیزه

ز رگها سیل خون فوّاره  می زد                  فضای سر      خ میدان بود و نیزه

عظش مهمان لبها بود و لبها                      کویر خشک و سوزان  بود  و نیزه

صفی از آینه  بود و صداقت                 صفی  هم  مکر  و  شیطان  بود و نیزه

به زیر کوهی از      تیغ شکسته                  تن شاه شهیدان بود و نیزه

کنار علقمه  مهتاب  دلها                        به شطّی سر      خ غلتان بود و نیزه

پرستو های  عاشق  پر کشید ند                     عروج سر    خ یاران بود و نیزه

حقیقت  گشته در زنجیر   کینه                   سیاهی بود و عصیان  بود  و نیزه

هجوم سایه های وحشت و غم                   تکاپوی اسیران بود و نیزه

شبیخون بلا بود  و مصیبت                          شب شام غریبان  بود  و نیزه

صبوری وامدار صبر زینب                       شجاعت   عشق   عرفان بود و نیزه

کویر و ناقه ها  ی بی   تکلّف                     طنین  صوت  قرآن  بود  و نیزه

روان  در  بهت  غمبا ر  بیابان                  خروش اشک سوزان  بود  و نیزه

روان شد کاروان منزل به منزل                   گل  یاد شهیدان بود و نیزه

سفیر نهضت سر       خ حسینی              و محملهای عریان  بود و نیزه

پرستار پرستو ها    ی   غمگین               در آ ن  ایّام  حرمان بود   و نیزه

پی ارشاد خلق از کوفه تا شام                  چو خورشید   درخشان  بود  و نیزه

انیس لحظه ها زنجیر سوزان                  خروش اشک طفلان بود  و نیزه

رسن بر گردن و زنجیر در پا                         لبان خشک  و سوزان بود و نیزه

چه شبهایی که تنها گریه کردند                    و مهتاب بیا  با  ن  بود و نیزه

چه شبها  یی که در ویرانه ماندند                 سکوت و داغ  هجران  بود و نیزه

شبی تاریک   و طفلی بود و تشتی                حدیث تلخ پایان  بود و نیزه

تاريخ : دوشنبه چهاردهم آذر 1390 | 11:30 | نویسنده : مهد یا ن

پیچیده در گوش فلک پژ واک فریاد حسین                             

          کیست تا یاری کند آید به  امداد حسین

فر یاد هل من ناصرش آید هنوز از کربلا                 

    ای اهل عالم با خبر از بانگ  فریاد  حسین

هر  روز  عاشورا  و هر  جا سر زمین کر بلاست        

              هر لحظه ای آید نسیم رحمت  و یاد حسین

هر  دل که دارد معر فت کرب و بلایی می  شود              

           نور خدایی گیرد و آید  به میعاد حسین

تفسیر سرخ نهضتش  احیای دین است  و نماز         

     آئینه  های  معر فت ذکر  گل  یاد  حسین

دنیا گلستان می شود در سایه سار رحمتش                

                            گر بر سر عالم  فتد عدل  علی  داد  حسین

احیای دین احمدی باشد  تمام همتش                                    

           دنیا   پر از عدل و صفا گردد ز ارشاد  حسین

از خان و مان و هستی  اش  بگذ شت  بی  چون  و چرا        

   این غایت ایثار بود و فکر نقّاد  حسین

سر مایه دین هدی  می رفت  بر باد فنا                        

   غافل  اگر  می شد دمی   آن سرو شمشاد  حسین

13/ 9/ 1390

 هشتم محرم الحرام 1432



تاريخ : دوشنبه هفتم آذر 1390 | 23:49 | نویسنده : مهد یا ن
 

دیدم از دور کسی به طرف من می‌آید و هرچه او به من نزدیکتر می‌شد هوا گرمتر می‌شد گویی همه این حرارت از آتش اوست، در خواب به من الهام شد که او شمر، قاتل حضرت سیدالشهدا(ع) است.

به گزارش شبکه ایران، علامه امینی تعریف کرده است که: مدتها فکر می‌کردم که خداوند چگونه شمر ملعون را عذاب می‌کند؟ و جزای آن تشنه لبی و جگر سوختگی حضرت سیدالشهدا(ع) را چگونه به او می‌دهد؟ تا این که شبی در عالم رویا دیدم که امیرالمؤمنین(ع) در مکانی خوش آب و هوا، روی صندلی نشسته و من هم خدمت آن جناب ایستاده‌ام، در کنار ایشان دو کوزه بود، فرمود: این کوزه‌ها را بردار و برو از آنجا آب بیاور و اشاره به محلی فرمود که بسیار باصفا و با طراوت بود، استخری پرآب و درختانی بسیار شاداب در اطراف آن بود که صفا و شادابی محیط و گیاهان قابل بیان و وصف نیست. کوزه‌ها را برداشته و رو به آن محل نهادم آنها را پرآب نموده حرکت کردم تا به خدمت امیرالمومنین(ع) باز گردم. ناگهان دیدم هوا رو به گرمی نهاده و هر لحظه گرمی هوا و سوزندگی صحرا بیشتر می‌شد، دیدم از دور کسی به طرف من می‌آید و هرچه او به من نزدیکتر می‌شد هوا گرمتر می شد گویی همه این حرارت از آتش اوست، در خواب به من الهام شد که او شمر، قاتل حضرت سیدالشهدا(ع) است، وقتی به من رسید دیدم هوا به قدری گرم و سوزان شده است که دیگر قابل تحمل نیست، آن ملعون هم از شدت تشنگی به هلاکت نزدیک شده بود، رو به من نمود که از من آب بگیرد، من مانع شدم و گفتم: اگر هلاک هم شوم نمی گذارم از این آب قطره‌ای بنوشد.

حمله شدیدی به من کرد و من ممانعت می نمودم، دیدم اکنون کوزه‌ها را از دست من می‌گیرد لذا آنها را به هم کوبیدم، کوزه‌ها شکسته و آب آنها به زمین ریخت چنان آب کوزه‌ها بخار شد که گویی قطره آبی در آنها نبوده است، او که از من ناامید شد رو به استخر نهاد، من بی‌اندازه ناراحت و مضطرب شدم که مبادا آن ملعون از آب استخر بیاشامد و سیراب گردد، به مجرد رسیدن او به استخر، آب استخر خشک شد چنان که گویی سالها است یک قطره آب در آن نبوده است. درختان هم خشک شده بودند او از استخر مأیوس شد و از همان راه که آمده بود بازگشت، هرچه دورتر می‌شد، هوا رو به صافی و شادابی و درختان و آب استخر به طراوت اول بازگشتند، به حضور امیرالمؤمنین(ع) شرفیاب شدم، فرمودند: خداوند متعال این چنین آن ملعون را جزا و عقاب می‌دهد، اگر یک قطره آب آن استخر را می‌نوشید از هر زهری تلخ تر و هرعذابی برای او دردناک تر بود. بعد از این فرمایش از خواب بیدار شدم